Physical fitness and health of Icelandic children with intellectual disability

Research output: Types of ThesisPh.D. Thesis

Abstract

Background: Very little is known about physical activity (PA) and PA patterns measured with objective methods among children with intellectual disability (ID) or their reasons to take part in PA and sport. Moreover, even less is known about their fitness and metabolic health. Of the few studies published, most suggest that PA levels are well below recommended guidelines and overweight and obesity are common. Furthermore, compared with typically developed individuals (TDI) at same age, children with ID are worse off in most health-related variables. Aims: To investigate PA, PA patterns and sedentary time during the whole week as well as specifically during school hours and after school on regular workdays among Icelandic children with mild-to-severe ID. Further, to investigate metabolic health and risk factors for metabolic syndrome as well as body composition and compare all these variables to an age- andsex- matched TDI cohort. Methods and Procedures: Ninety-one children with ID and an age- and sex-matched group of 93 TDI children took part. PA was assessed with Actigraph accelerometers for 7-10 consecutive days and a questionnaire was used to collect data on PA behaviour. Anthropometric data were obtained, and adiposity was measured via dual energy X-ray absorptiometry (DXA). Maximal oxygen uptake (VO2max), as an indicator of Aerobic fitness was measured using a Parvomedics Trumax2400 metabolic cart during a graded maximal test performed on a stationary bike (Monark 828E). For those children who did not want to be connected to the metabolic cart and those who were unable to reach VO2max, the physical work capacity (in W) at a heart rate of 170 bpm (PWC170) was recorded. Blood pressure (BP) was measured with an automatic device (ADC Advantage 6013). A fasting blood sample was acquired from those children who were able to give blood and high-density lipoprotein (HDL), glucose, triglycerides and insulin were measured and low-density lipoprotein LDL) was calculated. Data on Tanner stage, commuting mode to and from school, and several aspects of PA were collected using a questionnaire consisting of closed questions. Results: A significantly higher proportion (p<0.006) of children with ID were categorized as having elevated percentage of body fat (41%) than TDI children (19%). Similarly, children with ID were smaller (8.6 cm, p<0.001) had higher sum of skinfold (22.7 mm, p<0.001), diastolic blood pressure (3.8 mmHG, p=0.006) and percentage of body fat (4.0 percent points, p=0.008). Over 20% of children with ID had elevated waist circumference, 34% had elevated BP, between 13 and 21% were found to have unfavourable blood lipid profile and 7% were diagnosed with metabolic syndrome. Although the PA levels of children with ID were 40% lower and they spent 9% more time sedentary than their TDI peers, there was an interaction between group and sex (p<0.05). TDI boys were more active and less sedentary than TDI girls (p<0.05) but no sex differences were found among children with ID on any PA variable. Also, there was no difference between workday PA and weekend PA among children with ID. Only 16% of children with ID walked or biked to school, whereas the proportion was 74% among TDI children (p<0.001). Both sexes with ID were more active and less sedentary during school than after school (p<0.003) but no such difference was found among TDI children. Similarly, a lower fraction (33%) of children with ID participated 2 hours a week or more in sports compared to TDI children (76%, p<0.001). No children with ID met the recommendation of 60 minutes of daily moderate-to-vigorous PA, whereas 40% of the TDI children met the recommendation. Children with ID (60%) were more likely to name weight loss as a reason to participate in PA than TDI children (34%, p=0.002) but a higher proportion (96%) of TDI children than children with ID (50%) participated in PA to improve skills (p<0.001). Only 25% of children with ID reached recommended levels of aerobic fitness whereas 75% of TDI children met those levels (p<0.001). Conclusion: PA of children with ID is considerably lower than among their TDI peers and there appears to be no sex differences in PA and PA patterns among children with ID. Furthermore, children with ID depend more on schools to accumulate their PA but the fact that no children with ID met the recommended daily MVPA calls for special PA measures in this group. Children with ID have different reasons for PA- and sport- participation than TDI children. These differences need to be considered when designing and implementing PA promotion campaigns for children with ID.
Bakgrunnur: Lítið er vitað um hreyfingu og hreyfimynstur, sem mæld eru á hlutlægan hátt, hjá börnum með þroskahömlun (ÞH) eða ástæður þess að þessi börn taki þátt í íþróttum eða almennri hreyfingu. Jafnframt er jafnvel minna vitað um þol og efnaskiptaheilsu þessara barna. Þær fáu rannsóknir sem birtar hafa verið benda til þess að hreyfing barna með ÞH sé langt undir ráðlögðum viðmiðum og ofþyngd og offita séu algeng. Ennfremur eru börn með ÞH ver á sig komin hvað varðar flesta heilsutengda þætti en almenn skólabörn. Markmið: Að kanna hreyfingu, hreyfimynstur og tíma eytt í kyrrsetu yfir alla vikuna, sem og sérstaklega á skólatíma og utan skólatíma, hjá íslenskum börnum á grunnskólaaldri með milda til mikla ÞH. Jafnframt að meta efnaskiptaheilsu og áhættuþætti fyrir efnaskiptavillu sem og líkamssamsetingu og bera þessa þætti saman við úrtak almennra skólabarna á sama aldri og af sama kyni. Aðferðir og framkvæmd: Níutíu og eitt barn með ÞH og aldurs og kynjajafnað úrtak almennra skólabarna tóku þátt í rannsókninni. Hreyfing var metin með Actigraph hröðunarmælum í 7-10 daga samfleytt og spurningalisti var notaður til að safna gögnum um hreyfimynstur. Líkamsmælingar voru gerðar og líkamssamsetning var mæld með tvíorku-röntgengeislagleypnimælingu (dual energy X-ray absorptiometry, DXA). Hámarkssúrefnisupptaka (VO2max) var mæld með Parvomedics Trumax2400 súrefnisupptökutækjum með stigvaxandi hámarksáreynsluprófi á þrekhjóli (Monark 828E). Fyrir þau börn sem ekki vildu vera tengd súrefnisupptökutækinu og þau sem ekki að náðu að uppfylla skilyrði fyrir VO2max, var álagið (í wöttum) við 170 slög á mínútu jafnframt skráð. Blóðþrýstingur (BP) var mældur með sjálfvirku tæki (ADC Advantage 6013). Tekin var fastandi blóðprufa hjá þeim börnum þar sem blóðtaka var möguleg og heildarkólesteról, háþéttnifituprótein (highdensity lipoprotein, (HDL), þríglýseríð, blóðsykur og insúlín mæld og lágþéttnifituprótein (low-density lipoprotein, LDL) var svo reiknuð út. Gögnum um Tanner stig, ferðamáta til og frá skóla og ýmsa þætti hreyfingar var safnað með spurningalista sem samanstóð af lokuðum spurningum. Niðurstöður: Marktækt hærra hlutfall (p <0,006) barna með ÞH voru flokkuð með of hátt hlutfall líkamsfitu (41%) en hjá almennum skólabörnum (19%). Börn með ÞH voru einnig lægri (8,6 cm, p<0,001) með hærri heildarsummu húðfellinga (22,7 mm, p<0,001), hærri þanþrýsting (3,8 mmHg, p=0.006) og hærra hlutfall líkamsfitu (4,0 prósentustig, p=0.008). Yfir 20% barna með ÞH höfðu hækkað mittismál, 34% höfðu hækkaðan BP, á milli 13 og 21% greindust með óæskilegar blóðfitur og tæplega 7% með efnaskiptavillu. Þrátt fyrir að hreyfing barna með ÞH væri 40% minni og kyrrsetutími 9% lengri en hjá almennum skólabörnum kom fram víxlverkun á milli hóps og kyns (p<0,05). Strákar í hópi almennra skólabarna hreyfðu sig meira en stelpur í sama hópi og eyddu minni tíma í kyrrsetu (p<0,05) en enginn kynjamunur fannst á milli barna með ÞH á neinum hreyfibreytum. Ekki fannst heldur munur á milli hreyfingar á virkum dögum og um helgar hjá börnum með ÞH. Aðeins 16% barna með ÞH gengu eða hjólaðu í skólann, en hlutfallið var 74% hjá almennum skólabörnum (p <0,001). Bæði kynin með ÞH hreyfðu sig meira og voru minna í kyrrsetu á skólatíma en eftir skóla (p<0,003) en enginn slíkur munur fannst hjá almennum skólabörnum. Á sama hátt stundaði lægra hlutfall (33%) barna með ÞH íþróttir tvo tíma á viku eða meira miðað við almenn skólabörn (76%, p<0,001). Ekkert barn með ÞH náði ráðlögðum viðmiðum um 60 mínútur af daglegri hreyfingu á meðal- til kröftugu álagi en 40% almennra skólabarna náðu sömu viðmiðum. Börn með ÞH voru líklegri (60%) til að nefna þyngdartap sem ástæðu fyrir þátttöku í hreyfingu en almenn skólabörn (34%, p=0,002) en hærra hlutfall (96%) almennra skólabarna heldur en barna með ÞH (50%) tók þátt í hreyfingu til að auka færni (p <0,001). Aðeins 25% barna með ÞH náðu ráðlögðum viðmiðum um loftháð þol en 75% almennra skólabarna náðu sömu viðmiðum (p <0,001). Ályktun: Hreyfing barna með ÞH er töluvert minni en hjá almennum skólabörnum og það virðist ekki vera kynjamunur á hreyfingu og hreyfimynstri meðal barna með ÞH. Börn með ÞH reiða sig ennfremur meira á skóla til að fá hreyfingu en almenn skólabörn. Sú staðreynd að ekkert barn með ÞH náði ráðlagðri daglegri hreyfingu kallar á sérstakar ráðstafanir til að auka hreyfingu hjá þessum hópi barna. Börn með ÞH höfðu aðrar ástæður fyrir því að taka þátt í hreyfingu og íþróttum en almenn skólabörn, sem þarf að hafa í huga þegar verið er að hanna og innleiða hreyfingarátak fyrir börn með ÞH.
Original languageEnglish
Publisher
Publication statusPublished - Apr 2018

Other keywords

  • Doktorsritgerðir
  • Þroskahamlaðir
  • Hreyfing (heilsurækt)
  • Börn
  • Heilsufar

Fingerprint

Dive into the research topics of 'Physical fitness and health of Icelandic children with intellectual disability'. Together they form a unique fingerprint.

Cite this