Nokkur mikilvæg en stundum gleymd álitamál um víddir, flokka, próf og geðraskanir

Jakob Smári

Research output: Contribution to journalArticlepeer-review

Abstract

Í klínískri sálfræði ber samkvæmt hefð á þeim skilningi að geðraskanir eða geðræn vandamál svari til öfgagilda á samfelldum víddum, þar sem í geðlæknisfræði er samkvæmt annarri hefð fremur litið á geðraskanir sem aðgreinda flokka. Þessi ólíka sýn veldur stundum erfiðleikum í tjáskiptum og ólíkum viðhorfum til þess hvernig beri að greina og mæla geðraskanir og einkenni þeirra. í þessari grein er þessum vanda lýst og settar fram tillögur um hvernig megi mæta honum. Dæmi eru tekin af rökum með og á móti því sérstaklega að líta á þunglyndi sem krefst meðhöndlunar sem öfgagildi á vídd, en einnig er greint frá flokkamælingaraðferðum (taxometrics) og gagnsemi þeirra þegar afstaða til vídda og flokkalíkana er tekin.
In clinical psychology a dominant view is probably that psychological disorders represent extreme values on continuous dimensions whereas psychiatry traditionally leans more towards taxonomic positions on these issues. This difference in fundamental working models underlies different views with regard to the measure of mental disorders and their symptoms. The problem is outlined and some suggestions are proposed as to how it may be met. An example is taken of arguments for and against clinical depression as lying on a continuous dimension and also the potential usefulness of taxometric methods in helping with informed choice between dimensional and categorical models.
Original languageIcelandic
JournalSálfræðiritið
Publication statusPublished - 2007

Other keywords

  • Klínisk sálfræði
  • Geðlækningar
  • Þunglyndi
  • Mælitæki
  • Sálfræðipróf
  • Geðraskanir
  • Mental Disorders
  • Classification
  • Psychological Tests
  • Psychology, Clinical

Cite this